Meridiaantherapie

De meridiaantherapie is in 1975 in Nederland geïntroduceerd door Christel Heidemann, fysiotherapeute te Freiburg, Duitsland. Meridiaantherapie is een methode om lichamelijke klachten te behandelen met behulp van eenvoudige middelen en met de huid als aangrijpingspunt. Meridianen zijn niet zichtbare energiebanen die grotendeels direct onder de huid verlopen. Op elke meridiaan liggen (acupunctuur)punten die een bijzondere werking hebben op de energieverdeling in het lichaam en daarmee op het organisme.

Met de meridiaantherapie worden spanningsveranderingen dan wel energieverschuivingen in de meridianen beïnvloed waardoor veranderingen in verschillende weefsels zoals spieren en organen worden bewerkstelligd. Dit gebeurt hoofdzakelijk door bepaalde (bindweefsel)massagehandgrepen of door het aanbrengen van kleuren op de huid, m.n. op acupunctuurpunten. Belangrijk zijn de spanningsveranderingen in de huid op de rug. Zij zijn een afspiegeling van de gehele, met name lichamelijke conditie van een mens. Deze huidgebieden op de rug zijn door de energiebanen en door het zenuwstelsel verbonden met de plaats van de weefsels waar de klacht zich uit. Door het tasten van de rug kan de therapeut nagaan waar het probleem ligt en hoe dit wellicht te behandelen zou zijn met meridiaantherapie.

Grondslagen van de meridiaantherapie:

  • reflexzone-therapie (m.n. bindweefselmassage)
  • acupunctuur
  • antroposofische filosofie (met als onderdeel de kleurenleer)

Welke klachten zijn te behandelen:

  • (pijn)klachten die al jaren bestaan
  • (onverklaarbare) pijnen klachten van bepaalde lichaamsdelen of organen
  • oude littekens van operatie of van ongevallen die (pijn)klachten geven
  • de gevolgen van een dysbalans in het lichaam, waardoor spieren en/of organen niet goed functioneren